WK 2026 Deelnemende Landen: Alle 48 Nationale Elftallen in Overzicht

Toen de FIFA op 13 december 2025 de laatste twee WK-tickets toekende via de intercontinentale play-offs, stond de lijst vast: 48 nationale elftallen uit zes confederaties, afkomstig van elk bewoond continent, samen goed voor meer dan twee miljard inwoners. Het WK 2026 is niet alleen het grootste Wereldkampioenschap ooit — het is ook het meest diverse. Voor het eerst nemen landen als Curaçao, Haïti en Kaapverdië deel aan dezelfde eindronde als Brazilië, Argentinië en Duitsland.

Als wedanalist kijk ik naar deelnemersvelden door een dubbele lens: sportieve kracht en marktperceptie. Een land dat voor het eerst op een WK staat, wordt door bookmakers doorgaans onderschat op specifieke wedstrijdmarkten en overschat op langetermijnmarkten. Een voormalig wereldkampioen die een transitie doormaakt, trekt quoteringen aan die zijn reputatie weerspiegelen in plaats van zijn huidige vorm. De 48 WK 2026 deelnemende landen begrijpen — hun kwalificatietraject, hun sterspelers, hun tactische identiteit — is de basis voor elke weloverwogen inschatting van dit toernooi.

Dit overzicht is opgebouwd per confederatie. Niet omdat de FIFA dat voorschrijft, maar omdat de kwalificatieroute en de speelstijl van een land onlosmakelijk verbonden zijn met de regio waarin het zich ontwikkelt. Een Afrikaans elftal dat overleeft in de CAF-kwalificatie heeft andere kwaliteiten dan een Zuid-Amerikaans team dat de CONMEBOL-marathon doorstaat. Die context is essentieel voor wie het WK niet alleen wil volgen, maar ook wil begrijpen.

Europa (UEFA) — 16 Landen

Zestien Europese landen op een WK — dat is er vier meer dan in Qatar 2022. De uitbreiding naar 48 deelnemers gaf Europa proportioneel de meeste extra plaatsen, en het resultaat is een contingent dat zowel de traditionele machten als een handvol verrassende kwalificanten omvat. De kwalificatie verliep via tien groepen, gespeeld tussen maart en november 2025, gevolgd door play-offs in maart 2026.

De gevestigde namen zijn aanwezig: Frankrijk, Engeland, Spanje, Duitsland, Portugal, Nederland en België vormen de kern van het Europese blok. Elk van deze ploegen staat in de top twintig van de FIFA-ranking en beschikt over een selectie die grotendeels bestaat uit spelers die in de vijf grote Europese competities uitkomen. Daarnaast kwalificeerden zich Kroatië (WK-finalist in 2018, derde in 2022), Zwitserland (kwartfinalist op het EK 2024), Zweden, Tsjechië, Noorwegen, Schotland, Bosnië en Herzegovina en Oostenrijk.

België — Rode Duivels

De Rode Duivels kwalificeerden zich als groepswinnaar van UEFA Groep J onder bondscoach Rudi Garcia. Het was een kwalificatiecampagne die paste bij de transitiefase van het Belgische voetbal: niet altijd even overtuigend, maar met voldoende punten om de play-offs te vermijden. De kern van de selectie verschoof definitief van de gouden generatie — waarvan Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku de laatst overgebleven vertegenwoordigers zijn — naar een nieuwe lichting met Jérémy Doku, Charles De Ketelaere, Amadou Onana en Loïs Openda als dragende spelers.

België staat in Groep G met Egypte, Iran en Nieuw-Zeeland — een loting die op papier gunstig is voor een Europese top-tien-ploeg. De Rode Duivels zijn de duidelijke favoriet om als groepswinnaar door te gaan. De gedetailleerde analyse van de selectie, tactiek en quoteringen voor België op het WK 2026 vind je op de teamanalysepagina.

Buiten de topzeven biedt het Europese contingent interessante verhalen. Noorwegen neemt voor het eerst sinds 1998 deel aan een WK, aangedreven door Erling Haaland als absolute sterspeler. De Noorse aanvaller scoorde in de kwalificatie veertien doelpunten in tien wedstrijden — een ratio die in de moderne WK-kwalificatie vrijwel ongekend is. Toch is Noorwegen meer dan een eenmansploeg: Martin Ødegaard als aanvoerder en spelmaker geeft de ploeg een creatief fundament dat op voorgaande kwalificatiepogingen ontbrak.

Schotland keert terug na 28 jaar afwezigheid op een WK — een droogte die voor het land dat het moderne voetbal mede heeft uitgevonden pijnlijk lang duurde. Onder Steve Clarke heeft de ploeg een defensieve discipline ontwikkeld die op een toernooi vervelend kan zijn voor favorieten. John McGinn, Scott McTominay en Che Adams vormen een kern die in de Premier League en Serie A hun waarde bewijst. Bosnië en Herzegovina bereikte het WK via de play-offs en brengt een mix van ervaring en jong talent mee. Tsjechië en Zweden zijn de solide middenmoters: niet spectaculair maar moeilijk te verslaan, met selecties die diepgang bieden op elke linie.

Oostenrijk verdient bijzondere vermelding. Onder Ralf Rangnick speelt het land het meest gestructureerde pressing-voetbal van alle Europese deelnemers — een stijl die op een toernooi zowel spectaculair als kwetsbaar kan uitpakken. Op het EK 2024 schakelden ze Turkije uit in de achtste finales voordat ze tegen Nederland strandden. Zwitserland, de laatste Europese kwalificant die ik noem, is de ultieme toernooiploeg: nooit favoriet, maar al vijf opeenvolgende eindronden actief en steevast competitief tot de kwartfinale. Voor de Belgische gokker zijn deze ploegen interessant juist omdat de markt ze minder intensief analyseert dan de grote namen — en daar liggen de kansen op waarde.

Zuid-Amerika (CONMEBOL) — Zes Landen plus Intercontinentale Play-off

De Zuid-Amerikaanse kwalificatie heeft een reputatie die geen inleiding behoeft: achttien wedstrijden over twee jaar, elke uitwedstrijd op hoogte of in tropische hitte, en een competitieniveau dat geen enkel continent evenaart over de volle breedte. De zes rechtstreeks geplaatste CONMEBOL-landen zijn Argentinië, Brazilië, Uruguay, Colombia, Ecuador en Paraguay. Een zevende Zuid-Amerikaans land vocht om het laatste ticket via de intercontinentale play-offs.

Argentinië is de titelverdediger en de topfavoriet bij de meeste bookmakers. De ploeg van Lionel Scaloni won het WK 2022 in Qatar en de Copa América 2024 in de Verenigde Staten. De vraag die boven de selectie hangt is de rol van Lionel Messi, die in juni 2026 39 jaar oud zal zijn. Of hij fit genoeg is voor een volledig toernooi of als invaller wordt ingezet, beïnvloedt niet alleen de Argentijnse kansen maar ook de quoteringen op de langetermijnmarkten.

Brazilië doorleefde een turbulente kwalificatie met wisselingen op de trainersbank en wisselende resultaten. De Seleção heeft desondanks een selectie van individueel talent dat geen ander land kan evenaren in de breedte: van Vinícius Júnior en Rodrygo tot Endrick en Savinho, de nieuwe generatie is uitsluitend samengesteld uit spelers die bij Europese topclubs onder contract staan. Het WK 2022 eindigde voor Brazilië in de kwartfinale met een pijnlijke uitschakeling tegen Kroatië na strafschoppen — een wond die deze generatie wil helen.

Uruguay is een land van 3,5 miljoen inwoners dat veertien keer aan een WK deelnam en het toernooi tweemaal won (1930 en 1950). De ploeg van Marcelo Bielsa combineert de onverzettelijkheid die een handelsmerk is van het Uruguayaanse voetbal met een nieuwe lichting aanvallers die voor spectakel zorgt. Colombia bereikte de finale van de Copa América 2024 en heeft met spelers als Luis Díaz en Rafael Santos Borré een aanval die op elk niveau kan scoren. Ecuador is de verrassende vaste waarde: het land op 2.800 meter hoogte produceert atleten die de fysieke eisen van een WK-toernooi als routine ervaren. Paraguay completeerde de CONMEBOL-delegatie als zesde land en zal in Groep D de underdog zijn, maar met de vechtlust die typerend is voor het Zuid-Amerikaanse voetbal.

Afrika (CAF) — Negen Landen plus Intercontinentale Play-off

Het WK 2022 was een keerpunt voor het Afrikaanse voetbal: Marokko bereikte de halve finale, Senegal overleefde de groepsfase en Kameroen hield Brazilië op een gelijkspel. De uitbreiding naar 48 teams geeft Afrika negen rechtstreekse plaatsen — een verdrievoudiging ten opzichte van de vijf plaatsen bij het WK 2010. Dat grotere contingent weerspiegelt een realiteit die de quoteringen nog niet altijd verwerken: het Afrikaanse voetbal is structureel sterker dan tien jaar geleden.

Marokko is het boegbeeld van die groei. De Atlasleeuwen, geloot in Groep C met Brazilië, beschikken over een defensie die op het WK 2022 slechts één doelpunt uit open spel incasseerde in zeven wedstrijden. Senegal, geloot in Groep I met Frankrijk, won de Afrika Cup in 2022 en heeft met spelers als Sadio Mané en Ismaïla Sarr een aanval die op elk niveau kan scoren. Ivoorkust, winnaar van de Afrika Cup 2024, brengt een generatie talent mee die hongerig is om op het WK te bewijzen wat ze op het eigen continent al hebben laten zien.

Egypte is voor Belgische fans de meest relevante Afrikaanse deelnemer: de Farao’s staan in Groep G tegenover de Rode Duivels. Mohamed Salah, inmiddels 34 jaar maar nog steeds op topniveau bij zijn club, is het gevaarlijkste wapen van een ploeg die traditioneel defensief georganiseerd is en op de counter dodelijk kan zijn. De Egyptische verdediging incasseerde in de CAF-kwalificatie slechts vijf doelpunten in twaalf wedstrijden — een statistiek die illustreert hoe moeilijk het is om tegen deze ploeg te scoren.

Zuid-Afrika keert terug op het WK na een lange afwezigheid en brengt de ervaring van het organiseren van het WK 2010 mee — niet als direct sportief voordeel, maar als bewijs dat het Zuid-Afrikaanse voetbal een infrastructuur heeft die verbetering mogelijk maakt. Algerije, met een rijke voetbaltraditie en een selectie die voornamelijk in de Franse competitie uitkomt, is in Groep J een serieuze concurrent voor Argentinië. Ghana keert terug in Groep L met Engeland en Kroatië — een loodzware opgave, maar de Black Stars hebben op voorgaande WK’s bewezen dat ze in staat zijn om Europese grootmachten in verlegenheid te brengen.

DR Congo, Kaapverdië en Tunesië completeren het Afrikaanse contingent. Tunesië is een vaste waarde op WK-eindronden met zes eerdere deelnames en een speelstijl die is gemodelleerd naar het Noord-Afrikaanse voetbal: technisch sterk, tactisch gedisciplineerd en met een mentaliteit die op toernooien effectiever is dan de individuele sterkte zou suggereren. Samen vertegenwoordigen deze negen Afrikaanse ploegen de volle breedte van het continent — van Noord-Afrika tot de Sahel, van West-Afrika tot het zuiden.

Azië (AFC) — Acht Landen plus Intercontinentale Play-off

Acht Aziatische landen op een WK — in 2018 waren het er nog vier en een half (inclusief een play-offplek). De verdubbeling van het contingent weerspiegelt niet alleen de uitbreiding van het toernooi maar ook de groei van het Aziatische voetbal, dat steeds meer spelers levert aan Europese competities. Japan en Zuid-Korea zijn de traditionele leiders van het Aziatische voetbal, maar Iran, Saoedi-Arabië, Irak en Oezbekistan tonen dat de tweede linie dichter bij de top staat dan ooit tevoren. De Aziatische kwalificatie bestond uit vier rondes en leverde in totaal meer dan tweehonderd wedstrijden op — een marathon die de fysieke en mentale weerbaarheid van de kwalificanten heeft getest.

Japan is de meest besproken Aziatische deelnemer. De Samurai Blue versloegen op het WK 2022 zowel Duitsland als Spanje in de groepsfase — resultaten die geen toeval waren maar het gevolg van een systematische ontwikkeling die twee decennia omspant. Met spelers als Takefusa Kubo, Kaoru Mitoma en Takehiro Tomiyasu in Europese topcompetities is Japan een ploeg die geen enkele groepstegenstander onderschat. In Groep F treffen ze Nederland — een duel dat veel analisten beschouwen als een van de aantrekkelijkste van de groepsfase.

Iran is voor Belgische volgers bijzonder relevant als tegenstander in Groep G. Team Melli neemt voor de vierde keer op rij deel aan een WK en kenmerkt zich door defensieve discipline en een vastberaden teamgeest die individuele beperkingen compenseert. Op het WK 2022 verloren ze nipt van de Verenigde Staten in een beslissend groepsduel. Zuid-Korea brengt met Son Heung-min een wereldster mee, terwijl Saoedi-Arabië na hun sensationele overwinning op Argentinië in 2022 de reputatie heeft dat ze op hun dag elke ploeg kunnen verrassen. Qatar, het gastland van 2022, moet in Groep B tegen Zwitserland en Canada bewijzen dat het ook zonder thuisvoordeel wedstrijden kan winnen. Oezbekistan en Irak vertegenwoordigen de nieuwe golf van Aziatisch voetbaltalent.

Noord- en Midden-Amerika (Concacaf) — Zes Landen

De drie gastlanden — Verenigde Staten, Mexico en Canada — plaatsten zich automatisch voor het WK 2026, wat een ongebruikelijke dynamiek creëerde in de Concacaf-kwalificatie. De overige drie plaatsen werden fel bevochten door landen als Honduras, Jamaica, Costa Rica en Panama, waarbij Panama uiteindelijk het laatste directe ticket pakte.

De Verenigde Staten zijn als gastland een bijzonder geval. De ploeg van coach Gregg Berhalter beschikt over de talentvolste generatie in de geschiedenis van het Amerikaanse voetbal, met spelers als Christian Pulisic, Giovanni Reyna, Weston McKennie en Yunus Musah die bij Europese topclubs uitkomen. Het thuisvoordeel — vertrouwde stadions, eigen publiek, geen jetlag — is een factor die historisch gezien significant is: vijf van de laatste acht WK-gastlanden bereikten minimaal de kwartfinale.

Mexico, het andere gastland met een rijke WK-traditie, staat voor de uitdaging om de vloek van de achtste finale te doorbreken. Sinds 1994 is El Tri bij elk WK in de knock-outronde uitgeschakeld in de ronde van zestien — zeven opeenvolgende toernooien waarin de grens tussen groepsfase en kwartfinale onneembaar bleek. Met een selectie die een mix is van veteranen uit de Liga MX en jonge internationals bij Europese clubs, hoopt Mexico dat het thuisvoordeel in de drie Mexicaanse stadions het verschil kan maken. De openingswedstrijd in het Estadio Azteca tegen Zuid-Afrika is het podium waarop die ambitie moet beginnen.

Canada beleeft een gouden era. Het land dat in 2022 voor het eerst sinds 1986 op een WK stond, brengt met Alphonso Davies en Jonathan David twee spelers van absolute topkwaliteit mee. Davies, als linksback bij Bayern München een van de snelste spelers ter wereld, geeft de Canadese aanval een dimensie die weinig landen in de Concacaf-regio kunnen evenaren. David, topscorer in de Franse Ligue 1, is het type afmaker dat op een WK het verschil maakt in wedstrijden die op details worden beslist. In Groep B met Zwitserland, Qatar en Bosnië is Canada een reële kanshebber voor de eerste twee plaatsen.

Panama pakte het laatste directe Concacaf-ticket na een slopende kwalificatiecampagne. Het land bereikte in 2018 voor het eerst een WK en beleefde toen het hoogtepunt van zijn voetbalgeschiedenis — inclusief een doelpunt tegen Engeland dat in Panama-Stad als een nationale feestdag werd gevierd. Curaçao is het sprookje van de Concacaf: het eiland met minder dan 150.000 inwoners debuteert op het WK in Groep E tegen Duitsland. De selectie bestaat uit spelers met een Nederlandse opleiding, waarvan velen in de Eredivisie of de Eerste Divisie uitkomen — een dubbele loyaliteit die het verhaal van Curaçao op dit WK extra bijzonder maakt voor de Belgische en Nederlandse kijker.

Oceanië (OFC) — Eén Land plus Intercontinentale Play-off

Zeventien jaar. Zo lang moest Nieuw-Zeeland wachten op een terugkeer naar het WK. De All Whites speelden hun laatste WK in 2010 in Zuid-Afrika, waar ze als enige ongeslagen team uit de groepsfase vertrokken — drie gelijkspelen, waaronder een 1-1 tegen Italië — maar toch werden uitgeschakeld. De uitbreiding van het WK naar 48 teams gaf Oceanië voor het eerst een gegarandeerde plek, en Nieuw-Zeeland greep die kans door de OFC-kwalificatie soeverein te winnen.

De All Whites zijn voor Belgische fans rechtstreeks relevant: Nieuw-Zeeland staat in Groep G tegenover de Rode Duivels. Chris Wood, de ervaren spits die al meer dan tien jaar in de Premier League en Championship speelt, is het referentiepunt van een ploeg die verder vooral bestaat uit spelers die actief zijn in de A-League in Australië, de MLS in de Verenigde Staten en de lagere Engelse divisies. Het kwaliteitsverschil met de overige drie groepstegenstanders is aanzienlijk, maar onderschatting is gevaarlijk: Nieuw-Zeeland speelt met een intensiteit en teamgeest die technische beperkingen gedeeltelijk compenseren.

Kanshebbers — Wie Zijn de WK-Favorieten?

Elk toernooi begint met een favorietenlijst die na de eerste speeldag alweer bijgesteld wordt. Toch is het nuttig om de startposities te kennen: welke landen gaan het WK 2026 in als kanshebbers voor de titel, en welke staan een tree lager als potentiële verrassingen?

De absolute topfavorieten zijn Argentinië, Frankrijk, Engeland, Spanje en Brazilië. Argentinië combineert de ervaring van een titelwinst in 2022 met een spelersgroep die nog grotendeels intact is. Frankrijk heeft met Kylian Mbappé de individueel sterkste speler van het toernooi en een selectiebreedte die vijf blessures kan opvangen zonder merkbaar kwaliteitsverlies. Engeland bereikte de finale van het EK 2024 en beschikt over een generatie talenten die op clubniveau al op het hoogste podium presteert. Spanje won het EK 2024 met vernieuwend voetbal en brengt de jongste selectie van alle favorieten. Brazilië vertrouwt op individueel talent en een honger naar revanche na de teleurstellende kwartfinale-uitschakeling in 2022.

De tweede linie omvat Duitsland, Portugal, Nederland en België. Duitsland toonde op het thuistoernooi (EK 2024) dat het weer competitief is na jaren van wisselvalligheid. Portugal heeft met Cristiano Ronaldo een speler die op 41-jarige leeftijd mogelijk zijn afscheidstournee speelt — een verhaal dat de quoteringen beïnvloedt maar niet per se de prestatie. Nederland en België zijn buurlanden die elk een generatiewissel doormaken, met wisselende resultaten in de recente kwalificatie.

Daarachter staan de dark horses: Kroatië met zijn onverwoestbare toernooimentaliteit, Marokko met de defensieve organisatie die in 2022 vier Europese grootmachten elimineerde, Japan met zijn systematische progressie en Uruguay met een mix van jeugd en ervaring. Deze ploegen maken in de quoteringen doorgaans de sprong van “kansloos” naar “interessant” na een sterke groepsfase — precies het moment waarop geïnformeerde gokkers al hun posities hebben ingenomen.

Een categorie die vaak over het hoofd wordt gezien is die van de “gevaarlijke outsiders” — landen die niet tot de favorieten behoren maar over specifieke kwaliteiten beschikken die op een toernooi het verschil kunnen maken. De Verenigde Staten als gastland met thuisvoordeel in elf van de zestien stadions. Senegal met een aanval die op snelheid en individuele klasse drijft. Ivoorkust als recent Afrika Cup-winnaar met het momentum van een titelwinst op eigen bodem. Turkije met een jonge, hongerige selectie die op het EK 2024 de kwartfinale bereikte. Elk van deze ploegen biedt in de quoteringen potentieel waarde voor wie bereid is verder te kijken dan de gebruikelijke topvijf.

De gedetailleerde quoteringsanalyse per land vind je in het overzicht van WK 2026 favorieten en quoteringen.

Debutanten en Opvallende Terugkeerders

Vijf landen nemen in 2026 voor het eerst deel aan een WK-eindronde: Curaçao, Haïti, Kaapverdië, Jordanië en Oezbekistan. Elk van hen vertegenwoordigt een verhaal dat verder reikt dan voetbal. Curaçao, met een bevolking van 150.000, is het kleinste land ooit op een WK — een eiland in het Caribisch gebied dat door zijn banden met het Koninkrijk der Nederlanden meerdere spelers met een Nederlandse jeugdopleiding in de selectie heeft. Haïti, het armste land van het westelijk halfrond, kwalificeerde zich ondanks infrastructurele beperkingen die de meeste voetbalbonden als onoverkomelijk zouden beschouwen.

Kaapverdië is een archipel van tien eilanden voor de West-Afrikaanse kust met een bevolking van 600.000. De selectie bestaat bijna volledig uit diasporaspelers die in Portugal, Frankrijk en de Benelux zijn opgegroeid. Jordanië verraste door de Aziatische kwalificatie te overleven en brengt een defensieve organisatie mee die op een toernooi met korte groepsfasen effectief kan zijn. Oezbekistan, de best gerangschikte Centraal-Aziatische ploeg, debuteert na decennia van net-niet-kwalificaties en beschikt met de Super Lig-ervaring van meerdere spelers over een selectie die sterker is dan de meeste analisten vermoeden.

Onder de terugkeerders vallen Schotland (laatste WK: 1998), Nieuw-Zeeland (2010), Irak (1986) en Paraguay (2010) op. Schotlands terugkeer na 28 jaar is het meest symbolische verhaal: een land dat het moderne voetbal mede heeft uitgevonden maar decennialang aan de zijlijn stond bij WK-eindronden. De Tartan Army — het befaamde Schotse supportersleger — zal in de VS een van de meest zichtbare fangroepen zijn, ongeacht de sportieve resultaten.

Iraks terugkeer is misschien nog opmerkelijker. Het land nam voor het laatst deel in 1986, bijna veertig jaar geleden, en heeft sindsdien periodes van conflict en wederopbouw doorgemaakt die het voetbal als maatschappelijk fenomeen raakten maar nooit uitdoofden. De kwalificatie via de AFC was een prestatie die de veerkracht van het Iraakse voetbal bevestigt. Paraguay keert terug na een afwezigheid van zestien jaar — een lange droogte voor een land dat tussen 1998 en 2010 bij elk WK aanwezig was en in 2010 zelfs de kwartfinale bereikte.

Volledige Tabel — 48 Landen per Groep

Hieronder de complete lijst van alle 48 WK 2026 deelnemende landen, geordend per groep, met confederatie en het aantal eerdere WK-deelnames. Deze tabel is het naslagwerk dat je nodig hebt om snel te zien wie waar staat en welke ploegen ervaring meebrengen naar het toernooi.

De tabel onthult een aantal opvallende patronen. Brazilië neemt voor de 23ste keer deel — een record dat waarschijnlijk nooit wordt geëvenaard. Argentinië volgt op 18, gevolgd door Mexico op 17. Aan de andere kant van het spectrum staan vijf debutanten met nul eerdere deelnames. België staat met 14 eerdere WK’s op een gedeelde vierde plaats onder de Europese deelnemers, na Duitsland (20), Spanje (16), Frankrijk (16) en Engeland (16). Die ervaring is een onzichtbaar maar reëel voordeel: een voetbalbond die veertien keer een WK-selectie heeft samengesteld, kent de logistieke en mentale eisen van een toernooi op een manier die debutanten nog moeten ontdekken.

Veelgestelde Vragen over de WK 2026 Deelnemers

48 Landen, Eén Toernooi

Het deelnemersveld van het WK 2026 is een afspiegeling van een sport die werkelijk mondiaal is geworden. Van het eiland Curaçao tot de vlaktes van Oezbekistan, van het Noorse Bergen tot het Nigeriaanse Lagos — de 48 WK 2026 deelnemende landen brengen elk hun eigen geschiedenis, speelstijl en ambities mee naar Noord-Amerika. Voor wie het toernooi wil analyseren, is het kennen van die diversiteit geen luxe maar een voorwaarde.

De uitbreiding van 32 naar 48 teams heeft het veld breder gemaakt, maar niet noodzakelijk zwakker. De debutanten hebben zich gekwalificeerd via competitieve trajecten die geen genade kennen. De terugkeerders brengen een honger mee die jarenlange afwezigheid aanscherpt. En de gevestigde machten weten dat de grotere knock-outronde meer ruimte laat voor verrassingen — en dat elke verrassing voor iemand anders een teleurstelling is.

De detailanalyses per team, per groep en per markt bouwen voort op het overzicht dat deze pagina biedt. Het startschot klinkt op 11 juni in Mexico-Stad. De voorbereiding begint met de vraag die elke analist als eerste stelt: wie staat er op het veld, en wat brengen ze mee?

Gemaakt door de redactie van 'Bewkvoetbal2026'.